† beˈbury,v.Obs. Forms: 1 bebyriᵹan, 2 bebyri, 3 biburi-en, -burye, -buriȝe. [OE.f. be- 2 + byriᵹan to bury.] To entomb, bury. c1000ælfric Gen. xlix. 31 Þær wæs Isaac bebirᵹed.c1175Cott. Hom. 229 Tweȝen ȝelefde men him arwrðlice bebyriddon.1297R. Glouc. 166 Hii let hym beburye.